Σου δώσαμε απλόχερα πολλούς τίτλους.
Ξένος σε ξένη χώρα.
Διωγμένος από την πατρίδα σου,
-την κάναμε δική μας,
-ζώνη επιρροής και συμφερόντων, την είπαμε.
Σαν τους βαρβάρους,
-την ειρήνη ήρθαμε να σου φέρουμε,
-έτσι βαφτίσαμε την εισβολή.
Κι εσύ,
-την αρνήθηκες,
-τόλμησες και ν αντισταθείς.
Φωτιά σκορπούσαν στο διάβα τους, τα αστραφτερά σιδερένια πουλιά που στείλαμε, με την μορφή λευκού περιστεριού, κι εσύ, τρόμαξες, κατάρα θεού την είπες.
Του δικού σου θεού «καταραμένε», ο δικός μας είναι καλός, ευλόγησε τα όπλα μας, και καθοδήγησε τον δρόμο μας, είναι μαζί μας.
Μα, είναι για το καλό σου, γιατί δεν το καταλαβαίνεις «καθυστερημένε;»
